BİR FİNCAN KAHVE HİÇTİK SENİNLE

-
BİR FİNCAN KAHVE HİÇTİK SENİNLE
Elinde az evvel höpürdettiğim kahvem. Işığı arkasına almalıymış, öyle de yaptı:
“Kaplumbağalar dolaşıyor burada, hatta bak işte şu şu da tespihe benziyor.” dedi gözleri fincanda pür dikkat. Ben bavula benzettim ama ona demedim.  
Ona: “Soğumuş telvede kahverengi hayat öngörülerine mi kaldı ömrümüz? Hadi canım.” dedim, şöyle bi irkildi. Beklemiyordu. Kazık sorunun önünde eğildi mahzun... Gülmesini yeğlerdim. Gülmedi. Tabağı fincanı bıraktı masaya. Kahve keyfinin içine ettiğim için sustu. Kimi susmalar öldürür insanı, keşke susmasaydı, gülseydi…
Ne demek istediğimi anlasın istedim, devam ettim: “Umutsuzluktan şüpheli gözaltına alınan ilk sen misin sanıyorsun? Bak duvarlarımıza! Gör! Ayaklarımızın altına yakışır çıyanları ne çok hep ömrümüzün, ne çok yok şu koridorların sonunda hiç kapılar… Al işte! Bak şuraya da: Zindan Kafe’de işte o çıyan ruhları oturmuşlar, seni beni de bekliyorlar. Masa sandalyesi de çok, buyur otur!” dedim.
“Elinde kahven bir sabah ve her sabah kahverengi cinayetler olsun fincanlarımızın dibinde diye köpürtme kahveni asla.” dedim.
Masada fincanlar kirli kaldı… Bıraktı gitti beni.
Hayır gitmesi değil belki ama kapı kapanma seslerinden nefret ediyordum.  
Ve sonra Bob Rose kıvamında, belki şurada da bir kapı vardır diye bir kapı çizdim koridorumun duvarına. Simsiyah duvarımın ortasına bembeyaz bir kapı sızdırdım. Yere çöktüm, elimde kalan kahvem bütün telveyi yedim parmak parmak. Fallarımı yedim. Bütün kısmetlerimi yiyip yuttum. İçim köpürüverdi sonra ocağa taştı. Bütün fallar, konuşup durdu içimde. Kalbim, asıl şimdi karardı. Şimdi daha da tümsekli, uzunlu kısalı yollar vardı içimde, şimdi... İçimde gölgeler hep bu yüzden. Bence zaten ne fincan ne tabak soğumamıştı, bu fal çıkmazdı…
Çok olamazdık, bunu sen de biliyordun…  
Bir fincan hiçtik seninle. Bazı kahveler yenilir, içilmezdi.

Bazı koridorlar oturup ağlamak içindi.  

 26.09.2015-Oktay Esgin

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Günebakanlara günaydın demek

-
Resim
“Bu su senin için durgun, bu su senin için yeşil. Bak! İçimde attığın taşlar söz olmuş. Bak! Yosunlar en çok senin attığın taşlara sarılmış günebakanlara ‘günaydın’ demek en çok sana yakışmış.” Kafka Maskeli Zorro-Oktay Esgin
Devamı

AHA! AYNI BEN...

-
Resim
"Arada bir kendime “Hayallerin nerede?” diye sorarım. Ama başımı sallayıp, “Yıllar ne çabuk geçiyor” demekten başka çarem olmaz. Bu kez başka sorular gelir aklıma: “Peki yıllarını ne yaptın? Hayatın en iyi yıllarını nereye gömdün? Yaşadın mı, yoksa yaşadığını mı sanıyorsun?” İçimden bir ses yükselir: Bak çevrende her şey nasıl gittikçe soğuyor? Bir kaç yıl daha geçsin, koyu bir yalnızlıkla birlikte bastonuna dayanmış, titreyen bir yaşlılıkla karşı karşıya geleceksin. Ondan sonra da umutsuzluk, keder, bezginlik… Bir gün gelip hayal dünyam yerle bir olacak, hayallerim sarı yapraklar gibi bir bir dökülecek… Ah, Nastenka! O zaman hem yalnız, yapayalnız kalacağım, hem de acınacak bir şeyim olmadığı için dövüneceğim. Çünkü yitirdiklerimin hepsi kocaman bir sıfır değerindeki hayallerden başkası olmayacak!" [Dostoyevski-Beyaz Geceler'den ]
Devamı

Bir İstanbul bir başka aşk

-
Resim
“Yürürken İstanbul’u yeniden keşfediyorlardı sanki. Müthiş manzarasına dalıp gitmemek zor... İşte yan yanaydılar.” AŞKIN KÖTÜ ÇOCUKLARI, Oktay Esgin (Bir İstanbul bir başka aşk romanı. Kanguru Yayınları, 2014)
Devamı